WILDLIFE ASSEN '19

Konijn

Het konijn heeft dit jaar toch wel mijn hart gestolen. Deze diertjes zijn zo leuk om alleen al naar te kijken. Ze maken de gekste sprongen, zeker de kleintjes. Ze zijn sociaal naar elkaar, maar kunnnen ook echt vechten met elkaar. Ze zijn erg allert en kunnen zich op een super schattige manier wassen. 

In januari en februari kan ik ze een paar keer fotograferen, ze zijn niet vaak met daglicht buiten en omstreeks deze tijd is hun populatie toch flink geslonken. Toch zie ik ze altijd als ik ga. In maart wordt het beter en in april zijn de 1e jongen er. Dit is zo geweldig om te zien dat ik er vaak naar toe ben geweest. De interactie tussen moeder en haar jongen is prachtig om te zien. Dit is dan ook een favoriete foto van mij. De 2e foto waar ik blij van word is een foto van een konijn met een paardenbloem. Deze vinden ze heerlijk, maar op de een of andere manier zien ze hem niet direct als je er eentje voor ze neer zet. Ze moeten er een beetje met toeval tegenaan lopen. 

Eind van de zomer lopen er wel 100 konijnen in het gebied. Ze zijn tot eind oktober goed te volgen, maar in november en december zijn ze weer niet veel te zien met daglicht. Omdat ik nog zoveel wil fotograferen van ze heb ik besloten ze in 2020 nog een jaar te volgen.
Image
Image

Ree

Bij de reeën ben ik echt heel veel geweest. Ik volg ze in twee gebieden, een stadspark en een natuurgebied. Het park is op loopafstand en zo ben ik daar een keer met wat sneeuw. In het begin van het jaar vormen de reeën nog koppels en zie ik er soms wel acht bij elkaar. 

Mijn eerste foto die ik als favoriet bestempel is er een van een springende ree. In het gebied zag ik de reeën steeds slootjes overspringen. Ik ben op de kop van zo'n sloot gaan zitten om de springende ree te kunnen vastleggen. Dit idee koste me weken, maar ben dan ook super blij me deze foto. 

De ree is best een sociaal dier, de vrouwtjes blijven met hun jongen tot het nieuwe paarseizoen bij elkaar. In de winter vormen ze met andere vrouwtjes, jaarlingen, jongen en mannetjes groepjes van sons wel 8-10 reeën. Ze zijn in deze periode vrij sociaal naar elkaar toe. Als de nieuwe jongen geboren worden stoten de vrouwtjes hun jongen van het vorige jaar af en in die tijd worden de mannetjes onderling ook agresiever naar elkaar toe. Toch draait het zelden uit tot een vechtpartij. Het sterkste mannetje jaagt de andere mannertje uit zijn teratorium.

Ondanks dat ik de reeën altijd wel zie als ik naar ze op zoek ga hebben ze me van de zomer op fotografie gebied ook behoorlijk gefrustreerd. Ik wilde natuurlijk de jongen vastleggen, maar vergat dat die geboren worden in de tijd dat al het groen meters hoog staat en dat een jong vrij fotograferen niet een makkelijke opgave was. Dit is me dan ook niet gelukt. 

Mijn tweede favoriete foto is die van twee reeën die elkaar poetsen, zo mooi om dit te zien. Ik ga zelf altijd op een vaste plek zitten in een gebied en laat dieren op mij afkomen, zo verstoor ik ze niet en komen ze best dichtbij. Het zijn prachtige dieren om een jaar te volgen en ik ga zeker nog regelmatig terug.
Image
Image

Das

Het volgen van de das begon in 2019 met de wildcamera. Deze dieren zijn nu eenmaal nachtdieren en in januari hebben ze ook genoeg aan de nacht om hun voedsel bij elkaar te krijgen. Op de wildcamera heb ik ze meerdere malen kunnen vastleggen. Tot april heb ik het met de beelden van de wildcamera moeten doen. In mei kwam ik op het idee om een keer een plek te bezoeken een half uur voor zonsopkomst. De eerste keer was op een erg mistige ochtend, maar was wel meteen raak. Heel even oog in oog gestaan met een prachtig volwassen dier. De foto die ik maakte is het hele jaar mijn favoriete dassen foto gebleven. 

Toch was het niet de enige das die ik zag dit jaar. De afgelopen 2 jaar volg ik een dassenburcht voor Drents Landschap. Omdat de dassen in deze burcht altijd na zonsondergang uit hun hol kwamen, had ik niet veel hoop toen ik eind mei voor de jaarlijkse dassentelling een avondje ging zitten. Maar dat avondje bracht me moeders met twee spelende jongen. Een geweldige ervaring.  Vooral het filmpje wat ik er van maakte is me dierbaar. Maar ook de foto van moeder die op de uitkijk achter een struik staat is favoriet. 

In juni, juli en augustus ben ik nog een paar keer naar de burchten geweest, maar heb ze niet meer gezien. Wel weer daarna op mijn wildcamera. Het volgen en fotograferen van de das een heel jaar is dus zo goed als onmogelijk. Maar ik ben blij dat ik het wel gedaan hebt. Het zijn fantastische dieren, erg sociaal naar elkaar toe. Natuurlijk blijf ik ze volgen voor Drents Landschap en hoop ook in 2020 ze weer te mogen ontmoeten.
Image
Image

Overig wildlife

Het meeste bijzondere dier dat ik in 2019 ben tegen gekomen is toch wel de bunzing. Zo een onverwachtse ontmoeting zal ik niet snel vergeten. Ik was voor de zoveelste keer op een plek waar ik graag een konijn met zonsopkomst wilde fotograferen, wat me overigs dit jaar niet gelukt is. Ik hoorde wat ritselen in de struiken en verwachte eigenlijk een egel. Toen ik door de struiken door keek zag ik een nieuwsgierig koppie, voor ik besefde dat dit een jonge bunzing was, was die weg. Gelukkig was ik niet vergeten een foto te maken. De foto is helaas wel wat donker, maar de beleving is er niet minder om.

Nog een geweldige ontmoeting had ik met een woelmuis. Ik was op weg naar een gebied als ik plots naast mijn fiets iets kleins zie mee rennen. Gewoon alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat je als klein muisje een wedstrijdje doet met een fiets :-) ik ben snel doorgefiets en toen ik dacht dat ik ver genoeg was afgestapt, camera gepakt en op de grond gaan liggen. Tot mijn verbazing bleef het muisje doorrennen tot naast mijn voorwiel. Toen had hij door dat er wel een heel groot iets op de weg lag en het ratelde ook nog. Het hoge gras bood uitkomst. De foto die ik van dit dappere muisje maakte is toch wel een van mijn favorieten.

Een derde bijzondere ontmoeting heb ik op een mooie zomer avond. Weer fiets ik een gebied door en op een zandpad zie ik iets bruins overschieten, ik weet het meteen...boommarter. Het zijn er drie. Ik besluit door te fietsen naar mijn oorspronkelijke doel, maar de avond er na op de plek te gaan posten. En ja hoor moeder met 2 jongen die weer het zandpad oversteken, ze zijn er maar kort. De jongen ravotten met elkaar. De avond erna zie ik ze nog heel even, maar daarna is het over. Ik vermoed dat de jongen de leeftijd bereikt hadden dat ze zelf voedsel moesten gaan zoeken. Ik heb er wat foto's van kunnen maken, maar het is vooral de ontmoeting die me blij maakt. 

Mijn 2e favoriete foto is van een jonge egel, die ik eind september ondek. Deze egel is waarschijnlijk van de 2e leg dit jaar en zijn overlevingskansen zijn klein. Doordat het al snel kouder wordt en hij in winterslaap moet, maar nog te weinig vetreserves heeft. Ik besluit hem een handje te helpen en voer een aantal keer per week bij. Eerst zie ik hem nog een paar keer met daglicht, maar als snel gebeurt dit niet meer. Met de wildcamera volg ik hem en zie hem smullen van het lekkers wat ik voor hem neerleg. Eind oktober zie ik hem helemaal niet meer, hopelijk in diepe slaap.
Image
Image

Album 2019