OVERIG

Het meeste bijzondere dier dat ik in 2019 ben tegen gekomen is toch wel de bunzing. Zo een onverwachtse ontmoeting zal ik niet snel vergeten. Ik was voor de zoveelste keer op een plek waar ik graag een konijn met zonsopkomst wilde fotograferen, wat me overigs dit jaar niet gelukt is. Ik hoorde wat ritselen in de struiken en verwachte eigenlijk een egel. Toen ik door de struiken door keek zag ik een nieuwsgierig koppie, voor ik besefde dat dit een jonge bunzing was, was die weg. Gelukkig was ik niet vergeten een foto te maken. De foto is helaas wel wat donker, maar de beleving is er niet minder om.

Nog een geweldige ontmoeting had ik met een woelmuis. Ik was op weg naar een gebied als ik plots naast mijn fiets iets kleins zie mee rennen. Gewoon alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat je als klein muisje een wedstrijdje doet met een fiets :-) ik ben snel doorgefiets en toen ik dacht dat ik ver genoeg was afgestapt, camera gepakt en op de grond gaan liggen. Tot mijn verbazing bleef het muisje doorrennen tot naast mijn voorwiel. Toen had hij door dat er wel een heel groot iets op de weg lag en het ratelde ook nog. Het hoge gras bood uitkomst. De foto die ik van dit dappere muisje maakte is toch wel een van mijn favorieten.

Een derde bijzondere ontmoeting heb ik op een mooie zomer avond. Weer fiets ik een gebied door en op een zandpad zie ik iets bruins overschieten, ik weet het meteen...boommarter. Het zijn er drie. Ik besluit door te fietsen naar mijn oorspronkelijke doel, maar de avond er na op de plek te gaan posten. En ja hoor moeder met 2 jongen die weer het zandpad oversteken, ze zijn er maar kort. De jongen ravotten met elkaar. De avond erna zie ik ze nog heel even, maar daarna is het over. Ik vermoed dat de jongen de leeftijd bereikt hadden dat ze zelf voedsel moesten gaan zoeken. Ik heb er wat foto's van kunnen maken, maar het is vooral de ontmoeting die me blij maakt. 

Mijn 2e favoriete foto is van een jonge egel, die ik eind september ondek. Deze egel is waarschijnlijk van de 2e leg dit jaar en zijn overlevingskansen zijn klein. Doordat het al snel kouder wordt en hij in winterslaap moet, maar nog te weinig vetreserves heeft. Ik besluit hem een handje te helpen en voer een aantal keer per week bij. Eerst zie ik hem nog een paar keer met daglicht, maar als snel gebeurt dit niet meer. Met de wildcamera volg ik hem en zie hem smullen van het lekkers wat ik voor hem neerleg. Eind oktober zie ik hem helemaal niet meer, hopelijk in diepe slaap.

Persoonlijke favorieten

Image
Image

FOTO'S 2019